ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ 19/12/2011

AddThis Social Bookmark Button

ΟΜΙΛΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ    19/12/2011

Φίλες και φίλοι,

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Συμπληρώνονται φέτος 30 χρόνια από τη μεγάλη λαϊκή νίκη του Οκτώβρη του 1981. Μετά τον Σεπτέμβρη του 1974 και το Νοέμβρη του 1977 αποτέλεσε τον τρίτο σταθμό μιας πολιτικής διαδρομής που ξεκίνησε με επικεφαλής τον ηγέτη μας Ανδρέα Παπανδρέου και άλλαξε ριζικά τη χώρα μας.

Εκείνη η νίκη ήταν το ξέσπασμα ευρύτατων λαϊκών, αστικών και αγροτικών στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας που ζούσαν μέχρι τότε στο κοινωνικό και πολιτικό περιθώριο.

Εκεί είχαν οδηγήσει το μετεμφυλιακό κράτος της δεξιάς καθώς και οι δογματισμοί και οι ανεπάρκειες της κομμουνιστικής αριστεράς. Ο λαός απέκτησε επιτέλους φωνή, αξιοπρέπεια και εμπιστοσύνη στο μέλλον του.

Και ήταν πάνω απ' όλα η ιδεολογική υπεροχή και η δικαίωση μιας πορείας που ξεκίνησε λίγα χρόνια πριν, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου πλαισιωμένος από τα ιδρυτικά στελέχη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος παρουσίασε την ιδρυτική μας διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη φιλοδοξώντας να σηματοδοτήσει μια ειρηνική εθνική, κοινωνική και πολιτική επανάσταση.

Κάποιοι «καλοθελητές» ισχυρίζονται πως το ΠΑΣΟΚ υπάρχει μόνο τα δύο τελευταία χρόνια της δύσκολης κυβερνητικής του θητείας, στα οποία χρειάστηκε να πάρει επίπονες αποφάσεις για να σώσει τη χώρα από την χρεοκοπία, προσπαθώντας να πείσουν πως το ΠΑΣΟΚ τελείωσε. Αξιοποιούν προς τούτο και τις προσωπικές στρατηγικές ή την έλλειψη ατομικού ήθους κενόδοξων στελεχών που αναδείχθηκαν μέσα από τον κομματικό σωλήνα, στοιχείο παράγωγο του αρχηγισμού ή της παρεοκρατίας που συντηρείται από νοοτροπίες και καταστάσεις που αμφισβητούν την εσωκομματική δημοκρατία και την ενότητα στο όνομα τάχα της περιφρούρησής τους.

Ας αφήσουμε όμως εδώ αυτό το κεφάλαιο και ας σταθούμε σήμερα στο έργο μας, στο έργο του ΠΑΣΟΚ για το οποίο είμαστε υπερήφανοι:

- η εμπέδωση της Δημοκρατίας, με σύγχρονους θεσμούς Αυτοδιοίκησης και Αποκέντρωσης, με λαϊκή συμμετοχή και κοινωνικό έλεγχο, με διαφάνεια και λογοδοσία.

- Η θεμελίωση του Κοινωνικού Κράτους, οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία και την Υγεία, στις εργασιακές σχέσεις, η θεσμική και κοινωνική κατοχύρωση της Ισότητας.

- Η κατάκτηση μίας αυτόνομης και διακριτής θέσης για την Ελλάδα, στις περιφερειακές, ευρωπαϊκές και διεθνείς εξελίξεις. Το ΠΑΣΟΚ διασφάλισε, ουσιαστικά, την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας και της Κύπρου. Κατακτήσεις που υπονομεύουν σήμερα παλαιοί και νεόκοποι αριστεροί ψευτοπατριώτες, εραστές της «Αλβανοποίησής» μας και κερδοσκόποι κήρυκες επιστροφής στη δραχμή, εκμεταλλευόμενοι τη σημερινή κρίση και τη μειωτική, το λιγότερο, πολιτική των 26 σε σύνολο 27 χωρών της ΕΕ, νεοφιλελεύθερων δεξιών κυβερνήσεων.

Φίλες και φίλοι,

Μιλούν αρκετοί τελευταία για την υποχώρηση της πολιτικής για να αντικατασταθεί άραγε από τι;

Ακόμα και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, εκλεγμένοι μάλιστα εκπρόσωποι του λαού, συμπεριφέρονται σαν να φοβούνται ή να μη χρειάζεται, να επικοινωνούν με τους πολίτες. «Άλλωστε τι έχουμε και τι μπορούμε να πούμε πια στους πολίτες», συμπληρώνουν μερικοί.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Είμαι εδώ για να διατρανώσω μαζί σας πως ειδικά σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες για τη χώρα και το λαό μας χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ την πολιτική. Εμείς ειδικότερα, χρειαζόμαστε πιο πολύ ΠΑΣΟΚ!

Γιατί το ΠΑΣΟΚ, φίλες και φίλοι, δεν είναι τα πρόσωπα, δεν είναι ένα άδειο αρχηγικό κουστούμι, δεν είναι σημαία ευκαιρίας –όπως ελάχιστοι πίστεψαν στη 40χρονη, σχεδόν, διαδρομή μας!

Το ΠΑΣΟΚ από το 1974 έως σήμερα έχει στον πυρήνα του ένα βαρύ ιστορικό, ιδεολογικό και πολιτικό φορτίο, κληρονομιά αγώνων και θυσιών του λαού μας για εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Το ΠΑΣΟΚ συσσωρεύει αρχές και αξίες που οριοθετούν και δεσμεύουν τον πολιτικό λόγο και την κάθε απόφασή μας. Αποτελεί κοινό κτήμα όλων όσοι ξεκινήσαμε μαζί 37 χρόνια πριν και εκατοντάδων χιλιάδων αγνών αγωνιστών που στρατεύθηκαν στο Κίνημά μας, με μόνη φιλοδοξία να αναστρέψουμε την καθοδική πορεία της πατρίδας μας προς μια νέα εποχή εθνικής αναγέννησης και προόδου.

Και ο τόπος χρειάζεται πιο πολύ από αυτό το ΠΑΣΟΚ!...

Και είμαστε εδώ για να εγγυηθούμε όλοι μαζί και την ενότητά του και τη συνέχειά του.

Η δημοκρατική παράταξη ήταν πάντα παρούσα σε κρίσιμες στιγμές, σε δύσκολους καιρούς για να προσφέρει στο λαό και την πατρίδα. Ποτέ δεν μίκρυνε η παράταξή μας την πατρίδα, πάντα τη μεγάλωσε. Ποτέ δεν στέρησε από το λαό μας τα δημοκρατικά του δικαιώματα, όπως άλλες πολιτικές δυνάμεις και παρατάξεις, πάντα τα διεύρυνε.

Το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που έχει και πάλι την ιστορική ευθύνη να σώσει τη χώρα ενώ βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής και να την οδηγήσει σε τροχιά ανάπτυξης με κοινωνική συνοχή.

Αυτή η κοινωνική συνοχή και η όσο ποτέ άλλοτε αναγκαία εθνική ανάταση προϋποθέτουν ταυτόχρονα δίκαιη κατανομή βαρών, συνεχή έγνοια για τα αδύναμα λαϊκά στρώματα και επιστράτευση όλων των πατριωτικών, κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων του έθνους.

Ανάπτυξη με συστράτευση των δυνάμεων της εργασίας, αγαπητέ Πρόεδρε του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Δεν είναι το κόστος της εργασίας το πρόβλημα της χώρας. Είναι ο εκσυγχρονισμός των επιχειρήσεων, είναι το περιβάλλον που εξασφαλίζει το κράτος, ο έλεγχος του τραπεζικού συστήματος, είναι ένα έντιμο συμβόλαιο με τα συνδικάτα για τη δίκαιη συμμετοχή στον παραγόμενο πλούτο.

Πέρα από τα επιμέρους αυτά, η Ανάπτυξη προϋποθέτει ένα κράτος που δεν είναι «τροχονόμος» των ευρωπαϊκών κονδυλίων προς τις τράπεζες και τους ημέτερους «εθνικούς μεγαλοεργολάβους» για να κερδοσκοπήσουν με υπερκοστολογημένα, δήθεν μεγάλα έργα, για να γίνουν όλα τσιμέντο και αυτοκινητόδρομοι.

Γι' αυτό διατύπωσα το αίτημα στη Βουλή προς την κυβέρνηση να ελεγχθούν οι τράπεζες πού διατέθηκαν τα 155 δις συνολικά, που πήραν από το 2008 μέχρι σήμερα. Τη στιγμή που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, φυτοζωούν και κλείνουν η μία μετά την άλλη, αποκλεισμένες από την τραπεζική χρηματοδότηση. Έτσι εκτινάσσεται η ανεργία σε πρωτοφανή επίπεδα και ναρκοθετείται κάθε αναπτυξιακή προοπτική.

Φίλες και Φίλοι,

βρίσκομαι απόψε στην καρδιά της Μακεδονίας, στη Θεσσαλονίκη. Εδώ, λοιπόν, θα επαναλάβω αυτό που τονίζω στην Αθήνα, συχνά σε «ώτα μη ακουόντων». Μια οικονομική κατάρρευση θα επιφέρει και μεγάλους κινδύνους στο εξωτερικό μέτωπο της χώρας, στα εθνικά μας θέματα, στα κυριαρχικά δικαιώματα και την εδαφική, ακόμα, ακεραιότητα της χώρας.

Δεν κινδυνολογώ. Ειλικρινά ανησυχώ, όπως οφείλει να ανησυχεί όποιος γνωρίζει την ιστορία και τις γεωστρατηγικές και οικονομικές συνθήκες της ευρύτερης περιοχής μας.

Οφείλουμε όλοι να σκεφτόμαστε τι μπορεί να ακολουθήσει αύριο, εάν μια χώρα οικονομικά κατερειπωμένη θα είναι υποχρεωμένη να αμυνθεί στη Θράκη ή στο Αιγαίο.

Φίλες και φίλοι,

Μιλούν πολλοί σήμερα, ακόμη και οι έχοντες προσωπικές ευθύνες για αυτήν την πορεία, με πρώτους τους τηλερήτορες και τα εκδοτικά συγκροτήματα με απαξίωση για τα κόμματα. Ζητούν την αυτοδιάλυσή τους. Διακηρύττουν το τέλος του δικομματισμού. Χωρίς ντροπή, αναμασούν τα ίδια, κάποια στελέχη των δύο μεγάλων κομμάτων που τα έχουν πάρει «παραμάσχαλα» οικονομικοί και εκδοτικοί παράγοντες προβάλλοντάς τους με τα ΜΜΕ και τις δημοσκοπικές τους εταιρείες σαν νέους σωτήρες. Στόχος όλων αυτών είναι να κόψουν στα δυο τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και τη ΝΔ. Θέλουν μια Βουλή με καμιά δεκαριά κόμματα. Είναι, όπως ανέφερα στη Βουλή, οι τζογαδόροι που θέλουν ν' αλλάξουν την τράπουλα, θέλουν μια τράπουλα ισομερώς για όλους τους σημαδεμένη. Κυκλοφορούν, άλλωστε, γι' αυτό πολλά σημαδεμένα τραπουλόχαρτα στη δημόσιο βίο.

Είμαι 75 χρονών, φίλες και φίλοι, υπηρετώ τη δημόσια ζωή του τόπου αρκετές δεκαετίες. Ευτυχώς ή δυστυχώς τα έχω δει όλα. Όλα! Και όλους!

Έχω ζήσει την περίοδο όπου η δημοκρατική παράταξη ήταν πολυδιασπασμένη σε κόμματα και κομματίδια. Με αρχηγούς και αρχηγίσκους που διαπραγματεύονταν κάτω από το τραπέζι την προσωπική πολιτική τους επιβίωση με τη δεξιά ή με το παλάτι και τον βασιλιά.

Σήμερα δεν έχουμε βασιλιά. Έχουμε όμως τους βαρόνους της οικονομικής και μιντιακής ολιγαρχίας που επιδιώκουν και προσδοκούν - και αυτήν την περίοδο παίζουν τα ρέστα τους – ότι ένα διαλυμένο πολιτικό σύστημα, κόμματα κατακερματισμένα, πολιτικοί αδύναμοι και με ελάχιστη πολιτική νομιμοποίηση, είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμοι, είναι περισσότερο ευεπίφοροι σε διαπραγμάτευση, σε υποχωρήσεις και παραχωρήσεις.

Είναι οι ίδιοι που καπηλεύονται τον πόνο, την αγωνία, την ανασφάλεια, την δικαιολογημένη οργή πολλές φορές του λαού και τον χειραγωγούν μέσα από τα δελτία ειδήσεων και τις δήθεν ενημερωτικές εκπομπές των καταχρεωμένων και απολύτως εξαρτώμενων από τον τραπεζικό δανεισμό ΜΜΕ που διαφεντεύουν.

Πρέπει να αναζητήσουμε πόσοι από τους επιχειρηματίες των Μέσων αυτών, που προπαγανδίζουν την χρεοκοπία και την επιστροφή στη δραχμή, που εμφανίζουν και συντηρούν τη συλλογική κατάθλιψη του ελληνικού λαού, παίζουν κερδοσκοπικά παιχνίδια.

Να απαντήσουν επιτέλους οι τράπεζες και να πουν τι καταθέσεις έχουν, αυτοί οι κύριοι, αν τις έχουν εδώ ή έξω, αν κάποιοι εξ αυτών έχουν επενδύσει σε CDS – δηλαδή στη χρεοκοπία – για να κατανοήσει ο λαός τι προσδοκούν αν η χώρα μας καταρρεύσει.

Και προφανώς όλα αυτά αφορούν και τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους και τους δικαστικούς και όλους όσοι έχουν θέσεις εξουσίας ή διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα στο κράτος και στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Ίσως με έχετε ακούσει από την Τηλεόραση της Βουλής ή την ΕΡΤ, ποτέ από τα εμπορικά κανάλια, να μιλώ για ένα κοινωνικό ηφαίστειο, που επειδή έχει ένα αιώνα να ενεργοποιηθεί νομίζουν πολλοί ότι δεν πρόκειται ποτέ να εκραγεί. Και κάθονται όλοι στην κορυφή, δίκαιοι και άδικοι, ολόκληρη η ελληνική κοινωνία. Εάν κάποιες «ελίτ» πολιτικές, οικονομικές, μιντιακές νομίζουν ότι θα ξεφύγουν κάνουν λάθος. Και πιο μεγάλο λάθος κάνουν εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που εύχονται και προσπαθούν να οδηγήσουν τελικά στην έκρηξη αυτού του ηφαιστείου.

Κάτω από αυτές τις ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες πολλοί ερωτούν: Τι κάνει το ΠΑΣΟΚ; Παραπαίει; Παρακολουθεί τις δημοσκοπήσεις; Θα υπάρξουν εξελίξεις ανάτασης για το ΠΑΣΟΚ, για την πατρίδα; Θα εκλέξουμε νέο αρχηγό; Θα διασπαστούμε; Υπάρχει ελπίδα, σχέδιο, προοπτική;

Είναι εύλογα ερωτήματα που απαιτούν καθαρές απαντήσεις.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Το ΠΑΣΟΚ εισέρχεται σε μια νέα εποχή. Η Κοινοβουλευτική Δημοκρατίας προϋποθέτει κόμματα, οργανωμένα δημοκρατικά, από πάνω μέχρι κάτω, στο λαό και στη Βουλή. Το έλλειμμα της Μεταπολίτευσης ήταν ακριβώς αυτό: η «ενός ανδρός αρχή» στα κόμματα. Ο αρχηγισμός, το περιβάλλον, η ηγετική ομάδα, οι αρχηγίσκοι, οι παρέες, ο οργανωτισμός... Αυτά τέλειωσαν. Θα γίνουμε ένα ευρωπαϊκό, σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με οργανωμένη λαϊκή βάση, δημοκρατικά συνέδρια και όχι λαοσυνάξεις, με καταστατικά όργανα που καταστρώνουν στρατηγική και κυβερνητικό πρόγραμμα.

Είμαστε εμείς, λοιπόν, που θα διασφαλίσουμε τις δημοκρατικές διαδικασίες και είμαστε εμείς, επίσης, από την κορυφή έως το τελευταίο μέλος μας που θα εγγυηθούμε και θα προστατεύσουμε σαν κόρη οφθαλμού την ενότητα του κινήματός μας.

Είμαστε εμείς που θα επιβάλλουμε με τη συμμετοχή και τις απόψεις μας όλες οι διαδικασίες να διεξαχθούν δημοκρατικά και με συναίνεση, με συνεννόηση, με συλλογικότητα και με συναίσθηση της ευθύνης.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Πάνω απ' όλα θα κατανοήσουμε ότι στην εποχή μας πια, χωρίς κόμματα αρχών, με συλλογική δημοκρατική λειτουργία που τους επιτρέπει να εκσυγχρονίζονται και να συνεχίζουν, με καταστατικά όργανα που συνεδριάζουν, σχεδιάζουν, ελέγχουν, που λειτουργούν από πάνω μέχρι κάτω μέσα στην καρδιά της κοινωνίας, με οργανώσεις μαζικές, πραγματικών μελών που έχουν λόγο ο οποίος γίνεται σεβαστός, δεν νοείται δημοκρατία.

Μέσα σ' αυτήν την κρίσιμη συγκυρία είναι καθήκον όλων μας να ξανασυγκροτήσουμε το κόμμα μας, να επανασυνδεθούμε με το λαό, να αισθανθούν οι πολίτες ότι δεν υπάρχει ένα κενό ανάμεσα σ' αυτόν και τις ηγεσίες.

Το ΠΑΣΟΚ είναι «εφτάψυχο». Από το Σεπτέμβρη του 1974 μέχρι σήμερα, πολλές δυνάμεις, εγχώριες και ξένες και συμφέροντα συνασπίστηκαν, το πλαγιοκόπησαν, το υπονόμευσαν, με μοναδικό τους στόχο τη διάλυση του μεγαλύτερου και ισχυρότερου, μετά το Ε.Α.Μ., προοδευτικού και πατριωτικού λαϊκού κινήματος της χώρας.

Σκοντάψαμε, ξεστρατίσαμε, κοντέψαμε να πέσουμε, δεν γονατίσαμε ούτε ταπεινωθήκαμε μπροστά του. Σαν τον Ανταίο, το ΠΑΣΟΚ στέκεται ξανά και ξανά στα πόδια του πατώντας σταθερά στο στέρεο έδαφος της πατρίδας και της λαϊκής ψυχής.

Αυτή είναι η ζωογόνα στρατηγική μας. Αυτός είναι ο δρόμος, ανηφορικός αλλά μοναδικός που πρέπει και τώρα ν' ακολουθήσουμε για να βρεθούμε ξανά στην κορυφή της εμπιστοσύνης του λαού και της υπηρεσίας προς την πατρίδα.

Additional information